سلام

بعد از نمايشگاه تونستم همه حرفهاي ناگفته را روي اين بي رنگ ها بنويسم اما حيف اين بار دير شد ...

توي نمايشگاه همش به خودم تلقين مي کردم که اين سراچه کوچک را که از توهمات انباشته شده اي که ديگران درست کرده بودن خالي کنم و اين کار را هم کردم حين آموزش و بازي با بچه هايي که به غرفه مي اومدن و بعد از بازي با خوشحالي سوالات ديگه خودشون را پيرامون بحث مي پرسيدن اميدوارم مي شدم نه به خودم بلکه به اين که بالاخره راهي را براي درست شدن پيدا کردم اما حيف زود تمام شد با رفتن بچه هايي که قول دادم اسم همشون را توي اين پست بزنم اما بعد ديدم که تعداد کساني که اين بازي را انجام دادن 180 نفر هست تصميم گرفتم اسامي اونهايي را بزنم که بعد از بازي سوال داشتن اميدوارم که باقي بچه ها دلخور نشن واقعاً‌ نوشتن اسم 180 نفر زياده اون هم اگه بخوام پست را ادامه بدم با چيزهايي که قبلاً مي خواستم بنويسم اما نشده بود . فقط به همشون ميگم خسته نباشيد واقعاً عالي بود سطح اطلاعاتي خوبي داشتيد ....

مرضيه 9 ساله پرسيده بود : راسته که امام زمان عليه السلام و حضرت خضر شبهاي جمعه کنار جمکران ميان و با هم دست ميدن ؟

عليرضا 8 ساله پرسيده بود : راسته که امام زمان عليه السلام همه جا هست و ما نمي بينمش ؟

سيد طه 11ساله پرسيده بود : امام زمان چند سالشه ؟

صديقه 10 ساله پرسيده بود : کي زمان ظهور فرا ميرسه ؟

فاطمه 12ساله پرسيده بود: چطور ميشه دجال را شناخت و گولش را نخورد ؟

زهرا سادات 7 ساله پرسيده بود: راسته که اگه امام زمان بياد واقعاً سر همه ما را ميزنه ؟

محدثه 7 ساله پرسيده بود: بالاخره اسم مادر امام زما چيه فاطمه است يا نرگس؟

حديثه 8 ساله پرسيده بود: راسته اگه امام زمان بياد همه آرزوها برآورده ميشه؟

محمد رضا 11 ساله پرسيده بود: امام زمان مريض ميشه ؟

ياسين 12 ساله پرسيده بود: اسم سفيراي امام زمان توي دوران غيبت صغري چي بود و اينکه، آيا توي دروان غيبت کبري هم ايشون سفيري دارن يا نه ؟

توي اين بچه هايي که اومدند جالب يکي از بچه ها اندونزيايي بود که مسلمان شده بود و فارسي را، دست پا شکسته حرف مي زد اسمش هم بود محمد امين شعبان 8 ساله که بعد از بازي هم براي ما دلنوشته هم نوشت .

يه سري از بچه ها هم که به همراه مربيشون از واحد فرهنگي جمکران اومده بودن حدوداً پونزده نفر دختر بودن و فرق دعاي سلامتي و دعاي فرج را مي خواستن بدونن ؟

بيست نفر از پسرها هم مسافر مشهد رضاي آقا علي بن موسي الرضا عليه السلام تشريف آورده بودن سوالشون اين بود که بالاخره اون گروهي که قراره قدس را آزاد کنن از مشهد ميرن يا نه و اينکه روي پرچمشون چي نوشته شده ؟

حالا از همه اينها بگذريم يه هفته مهمان شهدا بودن خيلي قشنگ بود درسته اولش با برخورد خوبي روبرو نشدم وقتي براي روز اول وارد گلزار شدم و ديدم که خانمي با وضع آرايش به تمام و موهاي رنگ کرده و بيرون گذاشته و شلوار کوتاهي که پوشيده و .... تصميم گرفتم برم بهش يه تذکر کوچيک بدم هر چند در حدش نبودم اما قبل از من يه خانم پا پيش گذاشت و به خانم گفت و همسر اون آقا هم به همسرش تذکر داد اما حيف که هيچ بويي از انسانيت نمي اومد خانم با وقاحت تمام برگشت و جواب پير زني را که جاي مادر اين خانم بود را با بي احترامي داد و همسرش هم برگشت با فريادي که سر اون آقايي که تذکر داده بود، گفت: من خودم فرزند شهيدم هيچ نيازي به تذکر شما و امثال شما ندارم مي توني برو خودت را درست کن که فقط ادعايي ....

اما روزهاي بعد تقريباً خوب بود و خيلي بهتر هم پيش رفت حتي روز آخر که ديگه اوج قشنگي بود يه خانمي تمام قبرهاي شهدا را دونه به دونه مي شت توي اون گرماي ظهر و ذکر يابن الحسن را تکرار مي کرد اوج عاشقي را داشت نمايش مي داد بايد معرفت را از اون ياد مي گرفتم سعي کردم اون روز مزاحمش نشم اما امروز بهش ميگم اَجْرَکُمْ عِنْدَالله ...

شهدا در قهقه مستانه عند ربهم يرزقونند...