سلام         

               پيامبر اکرم فرمودند : هرکس امام زمان خويش را نشناسد و بميرد به مرگ جاهليت مرده است.

نمي دونم خدا اشک را داده براي کي ؟ نمي دونم ما آدما کي به خودمون مي يايم . فقط خدا کنه وقتي به خودمون اومديم دگه دير نشده باشه ، سخت نيست فهميدن منظور من به دور و اطرافمون که نگاه کنيم همه چيز دستمون مي ياد .

به خدا گفتم توبه مي کنم آدم مي شم : راه توبه را بهم داد ولي بعد از يه مدت خيلي کوتاه دوباره شدم آدم قبلي و راه توبه را هم از بس خودم را مسخره کرد بودم برام عادي شد. تا جايي که به حرف امير امومنين رسيدم که فرمود: اگه کسي توبه کند و دوباره سراغ همون گناه بره خدا را به تمسخر گرفت و گناه کبيره کرده  دست از توبه برداشتم .

از خدا خواستم اشک بهم بده گه اشک بريزم : اين لطف را در حقم کرد اما حالا نمي دونم کي و کجا بايد از اون استفاده کنم برام شده وسيله تخليه يعني يه چيز عادي که ارزشش را داره کم کم از دست ميده. به خودم مي گم به خدا اشک حرمت داره ، فقط براي غربت اشک بريز.

از خدا خواستم با همه روسياهيم يه راهي را نشونم بده: توي فکرم اومد استغاثه به حضرت دوست اما مي ترسم که اگه اين هم جواب نده چي کار بايد بکنم . خدا بايد به دادم برسه و فقط خداست که از دل سياه من روسياه خبر داره چي کار بايد بکنم به خاطر همون ترسي که داشتم اين راه را امتحان نکردم و ........

تااينکه يه روز راهم را داشتم مي رفتم . ماشين را اشتباهي سوار شدم نه اشتباهي در کار نبود ، راه را درست نيومده بودم اما منزگاه را درست اومده بودم اما خودم غافل بودم غافل از اينکه راهي را که فکر مي کردم اشتباه اومدم درسته و خدا خواسته يه فرصت ديگه بهم بده دلم را به دريا زدم و رفتم . بعداً فهميدم حکمت کار چي بود رسيده بود جايي که غربت داشت . وقتي داشتم اونجا راه مي رفتم حال غريبي داشتم اما چه حسي بود نتونستم بفهم روحم براي جسمم سنگين و غير قابل تحمل شده بود فقط داشتم مي گفتم خدايا خودت راهم را درست کن يه کمي سر در گم بودم ولي بعد از مدتي خودم را جلوي پوستري که روي ديوار زده شده بود پيدا کردم . عکس زين الدين وسط و چندتا از شهدا هم از جمله همت ، اسماعيل صادقي، جواد دل آذر،مهدي باکري ،شهيد صياد شيرازي و... چند تاي ديگه از شهدا که دور زين الدين را گرفته بودند ديدم رو عکس نوشته شده بود :شما از طريق اين ستاره ها به خورشيد مي رسيد و ستارههاي قطب شمال راهنماي شما هستند. راهم را همون طور که پوستر نشون داده بود رفتم تا اينکه رسيدم به پوستر ديگه اي که عکس رهبر (سيد علي خامنه اي ) را وسط کشيده بود و شهدايي که توي پوستر قبلي بودند را دور رهبر ديدم و يه جمله زيباتر از جمله قبل که نوشته بود: خدايا ستاره ها که رفتند خورشيد را از ما مگير . و حالا اين همان راهي هست که به دنبالش مي گشتم . خدايا ما را در اين راه ثابت قدم بدار.

دو نواي دل انگيز از دو ستاره سوخته :

- شهيد مهدي زين الدين: خدايا ؛ تو راقسم به پهلوي شکسته زهرا از گناهان ما بگذر . و اين جان ناقابل را از ما بپذير و در عوض آن اسلام را پيروز کن.

- شهيد مصطفي چمران:(در زمان اثابت خمپاره به پاي شهيد چمران) شهيد پا را بريد و کنار انداخت بعد گفت :اي پاهاي من کمي صبر کنيد که شما بعد از لحظاتي نه چندان طولاني آزاد خواهيد شد. دنياي فاني ارزشي ندارد.

  شهدا در قهقه مستانه عند ربهم يرزقونند : هم نفس آسماني ها