سلام

تا حالا وقتي خواستيد کار را انجام بديد ولي به خاطرش مجبور شديد معطل بشيد چه حسي داشتيد . جاتون خالي چند وقت پيش رفته بودم گلزار که هم زيارت امامزاده باشه هم اگه رياء نباشه تجديد پيمان و......

دلم مي خواست طبق روال قبل که مي رفتم گلزار اول برم سر خاک فرمانده لشگر ( مهدي زين الدين ) را ميگم. چشمتون روز بد نينه ديدم سر خاکش شلوغه هر چي ايستادم نشد نه بابا اون روز بايد همه چيز بر خلاف نظر من مي شد ، گفتم عيبي نداره ميرم سرخاک آقا يوسف که قبرش دقيقاً روبروي قبر شهيد زين الدين هست . اسم شهيد اين نيست اين اسم را ما چند نفر براش انتخاب کرديم . خلاصه رفتم بعد از اون هم کلي توي گلزار پلکيدم تا شايد يه وقت کوچيک پيدا کنم که سر خاک زين الدين خالي بشه اما نه بابا از اين خبرها نبود . آخرش دلم را زدم به دريا رفتم جلو داشتم با خودم آروم آروم فاتحه مي خوندم که يکي از پيرزنهايي که اون جا بود گفت : ننه الهي خير از جونيت ببيني و.... کلي از اين دعاها حوالم کرد که خيلي هاش بمونه که سر آخر اين زيارت عاشورا را براش بخونم گفتم باشه اما مادر چرا زيارت عاشورا يه دعاي ديگه ؟ گفت :ننه ميگن اين شهيد زين الدين خيلي زيارت عاشورا را دوست داشت مي خوام بخونم ازش بخوام توي اون دنيا ما را شفاعت کنه .....

خلاصه کلام اينکه جلوش کم آوردم بد جور زيارت عاشورا را خوندم ، سري رفتم ... تا اينکه چند روز پيش که يکي از عکسهاي شهيد را توي خونه يکي از بچه ديدم زيرش يکي از خاطرات زندگي شهيد نوشته بود (از زبان يک بسيجي) داشتم مي رفتم پاسگاه که ديدم زين الدين داره پاي برهنه ميره گفتم کفشهات کو گفت : حتماً يکي احتياج داشته برداشته ، هر کاريش کردم که کفشهاي من را بگيره قبول نکرد و همين طور پا برهنه رفت تا ستاد. (از پاسگاه تا ستاد چندين کيلومتر راه بود) تازه مي فهمم که چرا اين پير زن خيلي دلش مي خواست حتماً دعايي را بخونه که زين الدين دوست داشت .

            ****فرازي از وصيت نامه شهيد مهدي زين الدين : خدايا جان ناقابل ما را بگير و در عوض آن اسلام را پيروز کن.****

کاش من هم مي تونستم عظمت اين شهيد پاک را درک کنم . الان تنها حرفي که مي تونم بزنم اينه که اين اولين شاگرد اول مدرسه عشقه حالا چه عشق الهي چه عشق به رهبر که من مطمئن توي هر دو مورد اول شده .